وقتی از بانکداری باز حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم؟

یک فیلسوف معروف روزی آینده دنیای مدرن را اینطور پیش‌بینی کرده بود: هر آنچه سخت و استوار است دود میشود و به هوا میرود! آیا این اتفاقی است که برای بانکداری سنتی رخ می‌دهد؟

سالها ما عادت داشتیم اگر کار بانکی داریم شال و کلاه کنیم و به شعبه بانک برویم. اینترنت و موبایل این عادت را تغییر دادند. نرم‌افزارهای بانکداری اینترنتی و بانکداری موبایل، شعبه را به خانه ما آوردند. اما یک چیز دست نخورده باقی مانده بود: کار بانکی را فقط در چاردیواری بانک می‌شد انجام داد. اما با آغاز عصر بانکداری باز، این نیز در حال دود شدن و به هوا رفتن است. بانکداری باز به واسطه ارائه استانداردهای نرم‌افزاری جدیدی که API باز نامیده می‌شوند ممکن شده‌است. این استانداردها به نرم‌افزارهای مختلف امکان می‌دهند با یکدیگر تبادل داده داشته باشند بدون آنکه به بخشهای محرمانه و حفاظت شده هم دسترسی داشته باشند.

بانکداری باز فرصت باز کردن فرایند نوآوری و توسعه محصول را در بانکها فراهم کرده‌است. اکنون هر کسی که توان برنامه‌نویسی دارد و سرویس بانکی خاصی را طلب می‌کند می‌تواند به APIبانک متصل شده و سرویس مورد نیازش را خود ایجاد کند. بانکها درها را باز کرده‌اند.

سبد محصولات بانکها در رویکرد بانکداری بسته محدود به سرویسهایی بود که توسط خود آنها توسعه یافته و ارائه شده‌بود. اما در رویکرد بانکداری باز بانک به سکویی برای (Banking As a Platform) عرضه محصولات متنوعی بدل می‌شود که توسط اشخاص ثالث توسعه یافته است.